Australia jest piątym co do wielkości krajem na świecie, a zarazem najmniejszym, najsuchszym oraz najbardziej równinnym ze wszystkich kontynentów. Na uwagę zasługuje fakt, że obszar pustynny zajmuje powierzchnię większą niż na jakimkolwiek innym kontynencie. Dwie trzecie powierzchni leży w klimacie suchym lub półsuchym. Linia brzegowa Australii jest stosunkowo krótka i mało urozmaicona - wzdłuż całego wybrzeża o długości 19 tys. km, można napotkać jedynie dwie duże zatoki: Zatokę Karpentaria i Wielką Zatokę Australijską. Rzeźba terenu jest dość jednostajna. Nie ma tu wielkich rzek, a góry są niskie. Najwyższy szczyt Australii, Góra Kościuszki, w Alpach Australijskich, na granicy pomiędzy Nową Południową Walią a Wiktorią, wznosi się na wysokość 2228 metrów. W Australii wyróżnić można trzy główne krainy: Tarczę Zachodnioaustralijską, Góry Wododziałowe i Wielki Basen Artezyjski. Tarcza, będąca płaskowyżem, pokrywa się z terytorium Zachodniej Australii i zbudowana jest głównie ze skał prekambryjskich, które mają od 570 milionów do 3 miliardów lat. Skały te można podziwiać przede wszystkim na terenie Ziemi Arnhema i Kimberley na północnym zachodzie. Na wschodzie góry rozciągają się na szerokość 500 kilometrów tworząc łańcuch Gór Wododziałowych. Najwyższe szczyty wznoszą się tu do 1500 m. New England Range i Góry Błękitne osiągają wysokość od 900 do 1500 metrów. Pomiędzy Tarczą Zachodnią a Górami Wododziałowymi leżą trzy baseny - Basen Karpentaria, Basen Eyre oraz Basen Murray. Noszą one wspólną nazwę Wielkiego Basenu Artezyjskiego, który jest położony około 300 m n.p.m. Na północy, większa część rzek Basenu Karpentaria spływa do Zatoki Karpentaria. Basen Eyre obejmuje Jezioro Eyre, leżące 15 metrów poniżej poziomu morza. Jest ono najniższym punktem Australii. Obszary te oddzielone są od siebie Pustynią Simpsona. Wzdłuż wybrzeża Queensland ciągnie się największa na świecie rafa, Wielka Rafa Koralowa, długości 2 tysięcy kilometrów, która jest wyraźnie widoczna nawet z kosmosu.

Przeważająca część Australii ma klimat zwrotnikowy kontynentalny suchy lub wybitnie (skrajnie) suchy, na wschodzie (poza barierą gór)wilgotny, dzięki częstym napływom morskich mas powietrza. Północna część leży w strefie klimatów równikowych (klimat podrównikowy suchy, przechodzi w wilgotny na wschodzie, natomiast na krańcach Terytorium Północnego i w północnej części Półwyspu Jork występuje odmiana monsunowa). Krańce południowo-zachodnie i południowo-wschodnie kontynentu oraz Tasmania mają klimat podzwrotnikowy morski typu śródziemnomorskiego. 80% powierzchni otrzymuje średnio mniej niż 600 mm opadów rocznie, 50% - mniej niż 300 mm. Najniższe opady: ok. 100 mm występują w rejonie Jeziora Eyre, 50 mm notuje się na nizinie Nullarbor. Na wschodnim wybrzeżu Australii i na Tasmanii średnie roczne opady wynoszą 1000-2000 mm i więcej. Stosunkowo wysokie opady osiągające wartość ponad 1000 mm na północnym wybrzeżu i na półwyspie Jork są ograniczone do jednej pory deszczowej występującej pomiędzy grudniem a marcem. Średnia temperatura w najchłodniejszym miesiącu, którym jest lipiec wynosi 20 - 25°C, tylko w południowo-wschodniej części Australii i na Tasmanii spada poniżej 10°C (w górach poniżej 5°C). W północno-zachodniej części Australii średnia temperatura w najcieplejszym miesiącu - styczniu - dochodzi do 34°C, a maksima absolutne przekraczają 50°C. Roczne wahania temperatur są stosunkowo niewielkie (do 15°C we wnętrzu Australii). W północno-zachodniej części Australii występują burze (do 100 dni w roku). Na pustyniach często powstają burze pyłowe. Do północnych wybrzeży docierają średnio 2-4 w roku cyklony tropikalne zwane willy-willy.